Sure 100 El-Âdiyât (Adiyat)

1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

   Andolsun; o koştukça koşanlara,

   100:1

2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

   Ve kıvılcımlar saçanlara,

   100:2

3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

   Sabah sabah baskın yapanlara,

   100:3

4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

   Ve tozu dumana katanlara,

   100:4

5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

   Derken bir topluluğun ortasına dalanlara,

   100:5

6. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

   Gerçekten insan; Rabbına karşı çok nankördür.

   100:6

7. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

   Doğrusu kendisi de buna, hakkıyla şahiddir.

   100:7

8. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

   Gerçekten o, hayır sevgisinde pek şiddetlidir.

   100:8

9. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

   Yoksa bilmez mi kabirdekilerin çıkarılacağı zamanı?

   100:9

10. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Göğüslerde bulunanların derlenip toparlanacağını?

    100:10

11. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Muhakkak ki Rabbları, o gün, onların her şeyinden haberdardır.

    100:11

Meal: İbni Kesir