Sure 75 El-Kıyâme (Kıyame), ayet 1 – 10

1. لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

   Kıyamet gününe yemin ederim.

   75:1

2. وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

   Nedamet çeken nefse yemin ederim.

   75:2

3. أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

   İnsan zanneder mi ki Biz; onun kemiklerini bir araya toplayamayız?

   75:3

4. بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

   Evet, Biz parmak uçlarını bile düzeltmeye kadiriz.

   75:4

5. بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

   Fakat insan, önündekini yalanlamak ister de;

   75:5

6. يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

   Kıyamet günü de ne zamanmış? diye sorar.

   75:6

7. فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

   Göz kamaştığında,

   75:7

8. وَخَسَفَ الْقَمَرُ

   Ay tutulduğunda,

   75:8

9. وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

   Güneş ve ay bir araya getirildiğinde,

   75:9

10. يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

    O gün, insan; kaçacak yer nerede? der.

    75:10

Meal: İbn Kesir Tefsiri