Sure 100 El-Âdiyât (Adiyat), ayet 1 – 6
-
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
Andolsun; o koştukça koşanlara,
100:1 -
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
Ve kıvılcımlar saçanlara,
100:2 -
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
Sabah sabah baskın yapanlara,
100:3 -
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
Ve tozu dumana katanlara,
100:4 -
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
Derken bir topluluğun ortasına dalanlara,
100:5 -
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
Gerçekten insan; Rabbına karşı çok nankördür.
100:6
Meal: İbn Kesir Tefsiri