Sure 44 Ed-Duhân (Duhan), ayet 30 – 42

  1. وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ

    Andolsun ki; İsrailoğullarını horlayıcı azabdan kurtardık,

    44:30
  2. مِنْ فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ

    Firavun´dan. Doğrusu o, azgın bir zorba idi.

    44:31
  3. وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ

    Ve andolsun ki; Biz, onları bile bile alemler üzerinde seçkin kıldık.

    44:32
  4. وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ

    Onlara ayetlerden öylelerini verdik ki; her birinde açıkça bir imtihan vardı.

    44:33
  5. إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ

    Bunlar gerçekten derler ki:

    44:34
  6. إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ

    O, ilk ölümümüzden başkası değildir. Ve biz, diriltilip kaldırılacaklar da değiliz.

    44:35
  7. فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

    Doğru sözlüler iseniz; bize babalarımıza getirsenize.

    44:36
  8. أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ

    Bunlar mı daha hayırlı, yoksa Tübba kavmi ile onlardan evvel gelenler mi? Biz, onları helak ettik. Muhakkak ki onlar, mücrimler idiler.

    44:37
  9. وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ

    Biz; gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri oyun ve oyalanma olsun diye yaratmadık.

    44:38
  10. مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

    Biz; onları, ancak hak ile yarattık. Ne var ki onların çoğu, bilmezler.

    44:39
  11. إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ

    Muhakkak ki ayırdetme günü, hepsinin bir arada bulunacağı vakittir.

    44:40
  12. يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ

    O gün; dostun dosta hiç bir yardımı olmaz, yardım da görmezler.

    44:41
  13. إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ancak Allah´ın merhamet ettiği müstesna. Muhakkak ki O; Aziz, Rahim olanın kendisidir.

    44:42

Meal: İbn Kesir Tefsiri