Sure 27 En-Naml (Naml), ayet 18

  1. حَتَّىٰ إِذَا أَتَوْا عَلَىٰ وَادِ النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Söz çevirisi

    حَتَّىٰٓ
    nihayet
    إِذَآ
    zaman
    أَتَوْا۟
    geldikleri
    عَلَىٰ
    üzerine
    وَادِ
    vadisi
    ٱلنَّمْلِ
    karınca
    قَالَتْ
    dedi
    نَمْلَةٌ
    bir karınca
    يَٰٓأَيُّهَا
    ey
    ٱلنَّمْلُ
    karıncalar
    ٱدْخُلُوا۟
    girin
    مَسَٰكِنَكُمْ
    yuvalarınıza
    لَا يَحْطِمَنَّكُمْ
    sizi ezmesinler
    سُلَيْمَٰنُ
    Süleyman
    وَجُنُودُهُۥ
    ve orduları
    وَهُمْ
    ve onlar
    لَا يَشْعُرُونَ
    farkında olmayarak

    Nihayet karıncaların bulunduğu vadiye geldiklerinde bir karınca dedi ki: Ey karıncalar, yuvalarınıza girin. Süleyman ve orduları farkına varmadan sakın sizi ezmesin.

    27:18

Meal: İbn Kesir Tefsiri

Sure 27 En-Naml (Naml)