Sure 2 El - Bakara (Bakara), ayet 200

  1. فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

    Söz çevirisi

    فَإِذَا
    zaman
    قَضَيْتُم
    bitirince
    مَّنَٰسِكَكُمْ
    ibadetlerinizi
    فَٱذْكُرُوا۟
    anın
    ٱللَّهَ
    Allah'ı
    كَذِكْرِكُمْ
    andığınız gibi
    ءَابَآءَكُمْ
    atalarınızı
    أَوْ
    veya
    أَشَدَّ
    daha kuvvetli
    ذِكْرًا
    bir anışla
    فَمِنَ ٱلنَّاسِ
    insanlardan
    مَن
    kimi
    يَقُولُ
    der ki
    رَبَّنَآ
    Rabbimiz
    ءَاتِنَا
    bize ver
    فِى ٱلدُّنْيَا
    dünyada
    وَمَا
    ve yoktur
    لَهُۥ
    onun
    فِى ٱلْءَاخِرَةِ
    ahirette
    مِنْ
    hiçbir
    خَلَٰقٍ
    nasibi

    Hacc ibadetinizi bitirince; atalarınızı andığınız gibi, hatta daha kuvvetli bir anışla Allah´ı zikredin. İnsanlardan öylesi vardı ki; Ey Rabbımız, bize dünyada ver, der. Onun ahirette nasibi yoktur.

    2:200

Meal: İbn Kesir Tefsiri

Sure 2 El - Bakara (Bakara)