Sure 34 Sebê (Sebe), ayet 23
-
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ ۚ حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
Söz çevirisi
- وَلَا
- ve
- تَنفَعُ
- fayda vermez
- ٱلشَّفَٰعَةُ
- şefa'ati
- عِندَهُۥٓ
- O'nun huzurunda
- إِلَّا
- başkasının
- لِمَنْ
- kimselerden
- أَذِنَ
- izin verdiği
- لَهُۥ
- O'nun
- حَتَّىٰٓ
- nihayet
- إِذَا
- ne zaman ki
- فُزِّعَ
- korku giderildi
- عَن قُلُوبِهِمْ
- onların yüreklerinden
- قَالُوا۟
- derler ki
- مَاذَا
- ne?
- قَالَ
- buyurdu
- رَبُّكُمْ
- Rabbiniz
- قَالُوا۟
- derler
- ٱلْحَقَّ
- hakkı
- وَهُوَ
- ve O
- ٱلْعَلِىُّ
- yücedir
- ٱلْكَبِيرُ
- büyüktür
O´nun katında, kendisine izin verdiğinden başkası şefaat edemez. Nihayet kalblerindeki korku giderilince: Rabbınız ne dedi? dediler. Hakkı, dediler. Ve O, Aliyy´dir, Kebir´dir.
34:23
Meal: İbn Kesir Tefsiri