Sure 37 Es-Sâffât (Saffat), ayet 102

  1. فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

    Söz çevirisi

    فَلَمَّا
    ne zaman ki
    بَلَغَ
    (çocuk) erişince;
    مَعَهُ
    onun yanında
    ٱلسَّعْىَ
    koşma çağına
    قَالَ
    (İbrahim ona) dedi
    يَٰبُنَىَّ
    ey yavrum
    إِنِّىٓ
    şüphesiz ki ben
    أَرَىٰ
    görüyorum
    فِى ٱلْمَنَامِ
    uykuda
    أَنِّىٓ
    ben
    أَذْبَحُكَ
    seni kesiyorum
    فَٱنظُرْ
    (düşün) bak
    مَاذَا
    ne?
    تَرَىٰ
    görüyorsun (dersin)
    قَالَ
    dedi
    يَٰٓأَبَتِ
    ey babacığım
    ٱفْعَلْ
    yap
    مَا
    şeyi
    تُؤْمَرُ
    sana emredilen
    سَتَجِدُنِىٓ
    beni bulacaksın
    إِن
    eğer
    شَآءَ
    dilerse
    ٱللَّهُ
    Allah
    مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
    sabredenlerden

    O, kendisinin yanısıra yürümeye başlayınca dedi ki: Oğulcuğum; doğrusu ben, rüyada iken seni boğazladığımı görüyorum. Bir bak, ne dersin? O da dedi ki: Babacığım; sana emrolunanı yap. İnşallah beni sabredenlerden bulursun.

    37:102

Meal: İbn Kesir Tefsiri

Sure 37 Es-Sâffât (Saffat)