Sure 42 Eş-Şûrâ (Şura), ayet 51

  1. وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ

    Söz çevirisi

    وَمَا
    ve yoktur olmaz'
    كَانَ لِبَشَرٍ
    bir insanla
    أَن يُكَلِّمَهُ
    (karşılıklı) konuşması
    ٱللَّهُ
    Allah'ın
    إِلَّا
    dışında
    وَحْيًا
    vahiy
    أَوْ
    yahut
    مِن وَرَآئِ
    arkasından
    حِجَابٍ
    perde
    أَوْ
    yahut
    يُرْسِلَ
    gönderir
    رَسُولًا
    bir elçi
    فَيُوحِىَ
    vahyedecek
    بِإِذْنِهِۦ
    izniyle
    مَا
    ne
    يَشَآءُ
    diliyorsa
    إِنَّهُۥ
    şüphesiz O
    عَلِىٌّ
    yücedir
    حَكِيمٌ
    hüküm ve hikmet sahibidir

    Bir beşer için Allah´ın kendisiyle konuşması olacak şey değildir. Meğer ki bir vahy ile veya perde arkasından, yahut bir elçi gönderip de izni ile dilediğini vahyetsin. Muhakkak ki O; Aliyy´dir, Hakim´dir.

    42:51

Meal: İbn Kesir Tefsiri

Sure 42 Eş-Şûrâ (Şura)