Sure 12 Yûsuf (Yusuf), ayet 17
-
قَالُوا يَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ ۖ وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ
Söz çevirisi
- قَالُوا۟
- dediler
- يَٰٓأَبَانَآ
- Ey babamız
- إِنَّا
- biz
- ذَهَبْنَا
- gittik
- نَسْتَبِقُ
- yarışıyorduk
- وَتَرَكْنَا
- ve bırakmıştık
- يُوسُفَ
- Yusuf'u
- عِندَ
- yanında
- مَتَٰعِنَا
- yiyeceğimizin
- فَأَكَلَهُ
- onu yemiş
- ٱلذِّئْبُ
- kurt
- وَمَآ
- fakat değilsin
- أَنتَ
- sen
- بِمُؤْمِنٍ
- inanacak
- لَّنَا
- bize
- وَلَوْ
- şayet
- كُنَّا
- (söylesek de)
- صَٰدِقِينَ
- dosdoğru
Dediler ki: Ey babamız; gerçekten biz gitmiştik ki yarış yapalım. Yusuf´u da eşyaların yanında bırakmıştık. Onu kurt yemiş. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen, bize inanacak değilsin.
12:17
Meal: İbn Kesir Tefsiri