Sure 19 Meryem, ayet 4

  1. قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا

    Söz çevirisi

    قَالَ
    dedi
    رَبِّ
    Rabbim
    إِنِّى
    şüphesiz ben
    وَهَنَ
    gevşedi
    ٱلْعَظْمُ
    kemik(lerim)
    مِنِّى
    benim
    وَٱشْتَعَلَ
    ve tutuştu
    ٱلرَّأْسُ
    başım
    شَيْبًا
    ihtiyarlık aleviyle
    وَلَمْ
    ve
    أَكُنۢ
    olmadım
    بِدُعَآئِكَ
    sana du'a ile
    رَبِّ
    Rabbim
    شَقِيًّا
    bahtsız

    Ve demişti ki: Rabbım; gerçekten kemiklerim yıprandı, baş yaşlılık alevi ile tutuştu. Rabbım; şimdiye kadar sana yalvarmakla bir şeyden mahrum olmadım.

    19:4

Meal: İbn Kesir Tefsiri

Sure 19 Meryem