Sure 10 Yunus, ayet 12

  1. وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنَا إِلَىٰ ضُرٍّ مَسَّهُ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

    Söz çevirisi

    وَإِذَا
    ve ne zaman ki
    مَسَّ
    dokunduğunda
    ٱلْإِنسَٰنَ
    insana
    ٱلضُّرُّ
    bir darlık
    دَعَانَا
    bize dua eder
    لِجَنۢبِهِۦٓ
    yan yatarken
    أَوْ
    veya
    قَاعِدًا
    otururken
    أَوْ
    yahut
    قَآئِمًا
    ayakta
    فَلَمَّا
    ancak
    كَشَفْنَا
    giderdiğimizde
    عَنْهُ
    ondan
    ضُرَّهُۥ
    darlığını
    مَرَّ
    hareket eder
    كَأَن
    gibi
    لَّمْ يَدْعُنَآ
    bize dua etmemiş
    إِلَىٰ ضُرٍّ
    darlıktan dolayı
    مَّسَّهُۥ
    kendisine dokunmuş olan
    كَذَٰلِكَ
    işte böyle
    زُيِّنَ
    süslü gösterilmiştir
    لِلْمُسْرِفِينَ
    aşırıya gidenlere
    مَا
    şeyler
    كَانُوا۟
    oldukları
    يَعْمَلُونَ
    yapıyor(lar)

    İnsan bir sıkıntıya düşünce; yan gelip yattığı veya ayakta bulunduğu anlarda Bize yalvarıp yakarır. Biz, sıkıntısını giderince de; karşılaştığı sıkıntıdan ötürü Bize hiç yalvarmamışa döner. Böylece aşırı gidenlere işledikleri hoş görünür.

    10:12

Meal: İbn Kesir Tefsiri

Sure 10 Yunus