Sure 12 Yûsuf (Yusuf), ayet 42
-
وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ
Söz çevirisi
- وَقَالَ
- ve dedi ki
- لِلَّذِى
- kişiye
- ظَنَّ
- sandığı
- أَنَّهُۥ
- onun
- نَاجٍ
- kurtulacağını
- مِّنْهُمَا
- o iki kişiden
- ٱذْكُرْنِى
- beni an
- عِندَ
- yanında
- رَبِّكَ
- efendin(kralın)ın
- فَأَنسَىٰهُ
- fakat ona unutturdu
- ٱلشَّيْطَٰنُ
- şeytan
- ذِكْرَ
- söylemeyi
- رَبِّهِۦ
- efendisine
- فَلَبِثَ
- (böylece) kaldı
- فِى ٱلسِّجْنِ
- zindanda
- بِضْعَ
- birkaç
- سِنِينَ
- yıl
O ikisinden kurtulacağını sandığı kimseye dedi ki: Efendinin yanında beni an. Fakat şeytan onu efendisine anmayı unutturdu. Bu yüzden daha nice yıl zindanda kaldı.
12:42
Meal: İbn Kesir Tefsiri